Przejdź do sekcji:
Dr Katarzyna Wisiecka
Post-doc na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego
Katarzyna Wisiecka – doktor psychologii specjalizująca się w badaniach nad synchronizacją psychofizjologiczną i współdzieloną uwagą. Doktorat obroniła na Uniwersytecie SWPS, gdzie pracowała również w Ośrodku Badań Okulograficznych. Po studiach odbyła staż podoktorski na University of Waterloo w Kanadzie, współtworząc trening poznawczy dla pilotów oparty na uwadze wzrokowej.
Obecnie pracuje jako post-doc na Uniwersytecie Warszawskim, prowadząc badania nad rolą ucieleśnienia w radzeniu sobie z chorobą somatyczną. Brała udział w licznych polskich i międzynarodowych grantach badawczych, szczególnie w obszarze psychologii zdrowia, neuronauk społecznych i procesów relacyjnych. Równolegle pracuje także z dziećmi i młodzieżą, łącząc podejścia somatyczne z wiedzą psychologiczną.
W swojej pracy bada dynamikę koordynacji interpersonalnej – zarówno na poziomie fizjologicznym, jak i behawioralnym. Analizuje psychofizjologię relacji i komunikacji niewerbalnej, w tym synchronizację ruchową, wzrokową i fizjologiczną między ludźmi oraz jej znaczenie dla tworzenia więzi i efektywności współpracy.
Interesuje ją również rola ucieleśnienia w zdrowiu psychicznym i somatycznym, zwłaszcza to, jak kontakt z ciałem, ruch, oddech i metafory cielesne wspierają budowanie spójnego doświadczenia siebie oraz adaptację do trudności zdrowotnych. Zajmuje się głównie zjawiskami dysocjacji, w tym derealizacji i depersonalizacji, w tym w jaki sposób interwencje oparte na pracy poprzez ciało mogą wspierać proces odzyskiwania poczucia obecności, zakorzenienia i połączenia z własnym „ja”.
Łączy perspektywę neuronauk społecznych, psychologii zdrowia oraz badań nad ucieleśnieniem z praktyką somatyczną, poszukując sposobów, w jakie praca z ciałem może wspierać dobrostan, procesy terapeutyczne i integrację doświadczeń osobistych.
